De rekenontwikkeling van Vera Vera zit in groep 7 en vindt het rekenen moeilijk. Ouders willen haar graag helpen en kloppen daarom bij mij aan. Leren rekenen is namelijk een ingewikkeld proces. Als er ergens een schakel mist, kan je kind vastlopen. Het is dan fijn om te onderzoeken waar de problemen zitten. Schrander Ouders en Vera willen graag een keer kennismaken en zo zitten we een week later even bij elkaar. Het klikt goed en we maken afspraken voor de rekenbegeleiding. Als ze weg zijn, blijf ik wat verbaasd achter. Ik heb een schrander en creatief meisje gezien, dat zich de kaas niet van het brood laat eten. Ik ben benieuwd waar het probleem zit en ik heb zin om Vera te gaan helpen. Werkwijze Met de ouders heb ik afgesproken dat ik het rekenen van onderaf op ga bouwen. Zo krijg ik een goed beeld van haar rekenontwikkeling. Ik vlecht onderzoek en rekenbegeleiding als het ware door elkaar. Kinderen merken dat niet, maar op deze manier hoef ik het kind niet te belasten met een heel onderzoek en krijg ik toch de informatie die ik nodig heb. Onderste lagen Vera gaat als een speer door de onderste lagen van het rekenen. Alle rekenstof tot en met groep 4 zit er heel goed in. Als we verder gaan, worden scheurtjes zichtbaar die ooit zijn ontstaan. Deze zorgen er nu voor dat Vera het rekenen in de klas moeilijk vindt. Op deze plekken is de basis niet stevig. Bij Vera liggen de problemen bij de begripsvorming en de strategieën. Zo kent ze bijvoorbeeld de tafels en de deeltafels heel goed, maar loopt ze toch vast bij delen met rest. De scheurtjes gaan we samen repareren. Gezellig Vera vindt rekenen niet leuk, maar toch komt ze trouw elke week en werkt ze hard. Vera gaat mooi vooruit en regelmatig klinkt er een: O, ja! Ze komt echt voor het rekenen. Maar in de loop van de weken komen er ook wat andere verhalen los. Over het schoolkamp waar ze in tentjes gaan slapen en zelfs over het leren lezen in groep 3. Zelfvertrouwen Na een paar maanden, het is inmiddels juni, breekt de toetsperiode aan op school. Met de hulp die ik geef, zijn we precies aangekomen bij het niveau van de groep. Ik ben benieuwd hoe ze de toetsen gaat maken. Ik vind het best een beetje spannend. Ik heb gezien dat ze heel goed vooruitgaat, maar kan ze dat ook met de toetsen op school laten zien? De keer erop neemt ze haar rapport mee en we kunnen heel trots op haar zijn. Ze heeft hele grote stappen gemaakt met rekenen. Maar het belangrijkste is dat Vera met rekenen meer zelfvertrouwen heeft gekregen.

Ouderhart   Meestal ken je als ouder je kind het beste. Regelmatig krijg ik dan ook van ouders de vraag: “Kan je eens meekijken bij het rekenen, want ergens in mijn hart voel ik dat er iets niet klopt.” En dàt klopt vrijwel altijd en de uitkomst is soms verrassend. Aan de slag Zo ook bij Naomi. Ik spreek met ouders af dat ik het rekenen van onderaf ga onderzoeken en opbouwen. Soms doe ik een rekenonderzoek en maak ik er een verslag van voor school. Maar deze keer weef ik onderzoek en hulp door elkaar. Dat geeft afwisseling en zo kan ik ook direct inspelen op wat ik tegenkom. We beginnen met de sommen tot 10 en tot 20. Ik kijk naar de begripsvorming en de strategieën met verhalen en tekeningen. Daarna gaan we verder met rekenen tot 100. Al snel bouw ik een beeld op van de rekenvaardigheden van Naomi. Haarscheurtjes De begripsvorming zit er over het algemeen goed in. Toch heb ik het gevoel dat Naomi en ik dit deel aan het afstoffen en oppoetsen zijn, want regelmatig klinkt er een vrolijk: o, ja! De sommen tot 20 gaan nog traag en daar heeft Naomi nu op school last van. Bij de sommen tot 100 zit er een fout in de strategie waardoor ze regelmatig op een verkeerd antwoord komt. Ook daar gaan we mee aan de slag. Met name in de eerste jaren van de basisschool ontstaan er soms kleine haarscheurtjes die kunnen uitgroeien tot rekenproblemen in de bovenbouw. Het is dan heel fijn om te ontdekken waar het aan ligt en het op te lossen. Zo kun je verder met een stevige basis. Tempo Als we bij de tafels zijn aangekomen, verrast ze me helemaal. Die zitten er supergoed in. Ze laat het vol trots horen! Maar als zij dit kan… dan moet het vlot rekenen bij de sommen tot 20 ook lukken. Kennelijk is automatiseren geen probleem, maar is er een andere reden geweest waarom bij de sommen tot 20 het automatiseren niet goed op gang is gekomen. Zelfvertrouwen Iets anders wat mooi is om te zien, is dat het zelfvertrouwen groeit. In het begin schreef Naomi  alles heel netjes op, terwijl ze met een schuin oog naar me keek. Nu ze een paar keer is geweest, wordt haar blik opener, is ze minder bang om fouten te maken en schrijft ze vlotter. Hier in mijn praktijk mag je fouten maken en zijn er geen toetsen. En bij een fout antwoord, onderzoeken we samen nieuwsgierig waar het mis ging. Ook komen er af en toe andere verhalen los over school, de leerkracht en vriendinnetjes. De dingen die fijn zijn, maar ook wat er niet zo goed loopt. Brownies Op een grijze maandag in januari komt Naomi aan met heerlijke zelfgebakken brownies. Terwijl we sommen aan het maken zijn, genieten we samen van een kopje thee met brownies.   Een paar weken later hebben de ouders van Naomi een gesprek gehad op school. Het resultaat is prachtig. Ouders: “Naomi is met rekenen enorm gegroeid! Ze is ook wat zekerder met rekenen en komt op een andere manier naar de leerkracht met vragen.” Dat Naomi met rekenen een sprong vooruit heeft gemaakt is heel mooi, maar dat haar zelfvertrouwen is gegroeid, is geweldig fijn voor haar. Neem contact op Benieuwd wat we voor elkaar kunnen betekenen? Neem gerust contact op! Please enable JavaScript in your browser to complete this form.Please enable JavaScript in your browser to complete this form. Naam * FirstLast Waar gaat uw vraag over?Waar gaat uw vraag over?RekenenCoachingAcces BarsKernvisie methodeAndere vraagEmail *TelefoonComment or Message Verzenden

Het komt er niet uit Oudergesprek “Het zit er wel in, maar het komt er niet uit.” Ik hoor het mezelf nog zeggen. De ouders van Safira kijken mij hulpeloos aan. Zij hebben ook wel door dat ze niet goed meekomt in de klas, maar hebben geen idee hoe ze haar daarbij kunnen helpen. Eerlijk gezegd sta ik zelf ook een beetje met lege handen. In een klas met 31 leerlingen is 1:1 aandacht een luxe. Hoe anders is het nu. Als kindercoach heb ik alle tijd om te luisteren naar de ouders en om het kind in alle rust te begeleiden. Te kijken waar hij (of zij) goed in is en wat hij nodig heeft om het er wél uit te laten komen. Kernvisie methode Niet ieder kind leert en verwerkt informatie op dezelfde manier. Sommige kinderen hebben een voorkeur om in beelden en met hun gevoel te denken. Deze kinderen kunnen details over het hoofd zien en halen op school wisselende resultaten. Ze bedenken verschillende oplossingen voor één probleem en kunnen dan moeilijk kiezen. Vaak zijn ze creatief, organiseren hun werk en spullen op hun eigen manier en vergeten nog wel eens wat. De Kernvisie methode is een hele fijne methode om juist deze kinderen te ondersteunen. Herken je jouw kind hierin en heb je vragen over de Kernvisie methode, neem dan contact met me op.   Neem contact op Benieuwd wat we voor elkaar kunnen betekenen? Neem gerust contact op! Please enable JavaScript in your browser to complete this form.Please enable JavaScript in your browser to complete this form. Naam * FirstLast Waar gaat uw vraag over?Waar gaat uw vraag over?RekenenCoachingAcces BarsKernvisie methodeAndere vraagEmail *TelefoonComment or Message Verzenden

Rekenles op een staatsvrije school Ik mag een paar dagen lesgeven op een staatsvrije school aan een kleine groep kinderen. Lezen en spelling vinden ze leuk, maar rekenen vinden ze minder leuk. En dat was ik net van plan om met ze te gaan doen. Anders rekenen “Gaan we dan niet in de werkboekjes?” klinkt het door de klas. Ik kan ze gerust stellen. We gaan rekenen, maar dan anders. We gaan aan de slag en bedenken verhalen, we tekenen, maken er getallenlijnen en sommen bij. Al gauw is er een fijne sfeer, waarbij er met plezier gewerkt wordt. De kinderen vergeten dat we eigenlijk aan het rekenen zijn en worden helemaal enthousiast. Daarna doen we nog een spel dat aansluit bij de les. Het lijkt in eerste instantie makkelijk, maar dat valt wat tegen. Gelukkig krijgen de kinderen het in de loop van het spel beter door en wordt het steeds leuker. Eigen keuze Aan het eind van de les vraag ik wat de kinderen de volgende keer willen leren met rekenen. Er komen hele spontane reacties. Een jongen weet het direct en wil heel graag breuken leren. Een meisje kijkt me peinzend aan en zegt: “Ik wil graag iets over delen, want hoe gaat dat ook al weer?” Hoe leuk is dit! Dat gaan we doen. De afgelopen dagen heb ik er over nagedacht hoe ik dit ga aanpakken en de spullen liggen al klaar. Aansluiten bij het kind Het is mooi als je aan kunt sluiten bij het niveau van het kind en dat is voor elk kind anders. Op het reguliere onderwijs wordt daar ook vorm aan gegeven. Er is elke dag een doel voor rekenen. Kinderen die het moeilijk vinden krijgen er extra hulp bij en kinderen die het snel onder de knie hebben, krijgen extra uitdaging. Dat werkt goed, maar bevestigt bij de kinderen die het moeilijk vinden elke dag, dat ze extra hulp nodig hebben. Dat doet iets met je. Hoe fijn is het dat ik het een keer op een andere manier kan doen. En dat kan omdat het een kleine klas is en omdat de school de kinderen in hun eigen tempo wil laten ontwikkelen. Ze krijgen meer autonomie en vrijheid om te kiezen wanneer ze iets willen leren. Ook in mijn praktijk probeer ik altijd helemaal aan te sluiten bij het niveau van het kind. Dat alleen al werkt heel goed op de motivatie en het zelfvertrouwen. Als we dan ook nog werken met spelvormen en praktische situaties, wordt het rekenen vanzelf een feestje. De eerste rekenles op de staatsvrije school was een succes. En toen ik aan het eind van de les de glinsterende ogen zag, wist ik zeker: Dat delen en die breuken gaan helemaal lukken volgende week. Neem contact op Benieuwd wat we voor elkaar kunnen betekenen? Neem gerust contact op! Please enable JavaScript in your browser to complete this form.Please enable JavaScript in your browser to complete this form. Naam * FirstLast Waar gaat uw vraag over?Waar gaat uw vraag over?RekenenCoachingAcces BarsKernvisie methodeAndere vraagEmail *TelefoonComment or Message Verzenden

De doorzetter Trots Ineens, als ik een groepje kinderen een uitleg geef met rekenen, kom je erbij zitten. Zachtjes en ongemerkt schuif je aan. Ik laat het niet merken, maar ik ben ongelooflijk trots op je. Want wat heb je het moeilijk gehad. Met name met rekenen. Steeds weer kreeg je het gevoel dat je het niet kon. En ondanks alle hulp ging het van kwaad tot erger. Knutselen De eerste dagen deed je niet mee. Je ging knutselen en verschool je achter een grote berg materiaal. Maar vandaag is het anders en is er een eerste kleine verschuiving. Ik hoor je Aan het eind van de dag zitten we nog even als groep bij elkaar. Een van de kinderen vraagt of we al bijna naar huis gaan. Ik wijs op de klok: Kijk, het is bijna 3 uur, nog 5 minuten. Als de school uit gaat, zeg je net iets te hard tegen me: “Ik kan niet klokkijken, hoor! Ja, halve uren en kwartieren wel, maar de rest niet. En digitaal helemaal niet!” Wat ben je een kanjer! Ik hoor je vraag en ga je volgende week helpen met klokkijken. Rust Wat is het prachtig om op een school en in een praktijk te werken waar je de mogelijkheid hebt om rust en ruimte in te bouwen. Om elk kind dat te kunnen geven wat nodig is. De één een duwtje in rug en de ander de ruimte om te komen wanneer de tijd daar rijp voor is. Geen tijdsdruk waarbij elk kind op een vastgesteld tijdstip een doel moet beheersen, maar gewoon kunnen kijken wat een kind nodig heeft. Neem contact op Benieuwd wat we voor elkaar kunnen betekenen? Neem gerust contact op! Please enable JavaScript in your browser to complete this form.Please enable JavaScript in your browser to complete this form. Naam * FirstLast Waar gaat uw vraag over?Waar gaat uw vraag over?RekenenCoachingAcces BarsKernvisie methodeAndere vraagEmail *TelefoonComment or Message Verzenden

Had ik dat maar gehad vroeger Kinderen begeleiden met een mooie methode is één ding. Maar je eigen partner op deze manier helpen, is wel heel bijzonder. Nadat ik de opleiding tot kernvisiecoach had gevolgd, vertelde ik er thuis enthousiast over.   Herkenning Ik begon: “Het gaat om kinderen die denken in beelden en handelen vanuit hun gevoel. Als zij iets nieuws leren, willen ze weten wat het doel is en waarom ze dit moeten leren. Zij kunnen uitstekend verbanden leggen, zijn gevoelig voor sfeer en vinden intuïtief de juiste oplossing”. We keken er elkaar even aan en dachten hetzelfde. Ik had zojuist een treffende omschrijving gegeven van het karakter van mijn partner. Ik vervolgde: “Deze kinderen kunnen details over het hoofd zien en halen op school wisselende resultaten. Ze bedenken verschillende oplossingen voor één probleem en kunnen dan moeilijk kiezen. Vaak zijn ze creatief, organiseren hun werk en spullen op hun eigen manier en vergeten nog wel eens wat. Deze kinderen voelen zich vaak niet thuis op school, omdat een aantal dingen niet lukt. Dit kan leiden tot faalangst, een negatief zelfbeeld en buikpijn op zondagavond”. Nog meer herkenning bij mijn wederhelft. Zo kwam het dat ik met hem aan de slag ging met de Kernvisie methode. Aan het einde van de eerste sessie was zijn reactie: ‘Had ik dit maar gehad vroeger, dan was mijn schooltijd heel anders geweest.’   Anders leren De Kernvisiemethode is bedoeld voor kinderen die vastlopen in het onderwijs, omdat ze op een andere manier leren. Het leert deze kinderen (en volwassenen) technieken aan om informatie te kunnen onthouden en reproduceren op een manier die ze heel goed kunnen, namelijk visueel. Dit gebeurt in 8 tot 10 sessies die om de drie weken plaatsvinden. Het kind krijgt weer zelfvertrouwen en op school gaan de resultaten omhoog.   Neem contact op Benieuwd wat we voor elkaar kunnen betekenen? Neem gerust contact op! Please enable JavaScript in your browser to complete this form.Please enable JavaScript in your browser to complete this form. Naam * FirstLast Waar gaat uw vraag over?Waar gaat uw vraag over?RekenenCoachingAcces BarsKernvisie methodeAndere vraagEmail *TelefoonComment or Message Verzenden

Wijsheid Hij is 8 jaar en lezen is een groot struikelblok voor hem, ondanks alle extra hulp en oefening. In de klas wordt dat zichtbaar in zijn onzekere antwoorden en nonchalante houding. Het is duidelijk dat hij er geen plezier in heeft. Een paar weken later heb ik even tijd om met hem tegaan zitten. Zijn ogen zijn van mij afgewend als ik hem een vraag stel: wat zou je wel leukerof makkelijker willen op school? Eigen tempo Hij denkt even na. Als hij mij weer aankijkt, is de stuurse blik in zijn ogen verdwenen. Er komteen heel verhaal wat erop neerkomt dat hij in zijn eigen tempo wil leren lezen. Ik ben er stilvan. Is dit niet precies wat we eigenlijk zouden moeten nastreven, maar wat in de dagelijksepraktijk nog niet goed uit de verf komt? Mijn antwoord komt spontaan en recht uit mijn hart: dat lijkt mij een goed plan. Hij zucht diep en zijn ogen verzachten. Zijn hele lijfje lijkt te ontspannen. Ook in mij is iets veranderd. Hoe belangrijk is het om goed naar een kind te luisteren, want er spreekt wijsheid uit zijnantwoord. In de weken erna blijft het lezen moeizaam, maar één blik van verstandhoudingmaakt veel goed. Luisteren En ik vraag mij af: hoe zou het zijn als we echt de ontwikkeling van het kind centraal stellen?Dat je als kind hoort hoe vér je al bent, in plaats van dat je iets wel of niet gehaald hebt? Dater echt naar het kind en zijn ouders wordt geluisterd? Het is al weer een tijdje geleden, maar ik denk nog vaak terug aan mijn leerling metleesproblemen en de belangrijke les die ik van hem heb mogen leren: oprecht vragen stellenen goed luisteren, zodat de wijsheid van het kind kan spreken. In mijn praktijk Travertijn help ik kinderen die niet lekker in hun vel zitten. Ik luister en stelvragen. Samen met het kind en de ouders kijk ik wat er speelt en wat er in de weg zit en datruimen we dan samen op. Vaak is er na een paar sessies al zoveel veranderd. Neem contact op Benieuwd wat we voor elkaar kunnen betekenen? Neem gerust contact op! Please enable JavaScript in your browser to complete this form.Please enable JavaScript in your browser to complete this form. Naam * FirstLast Waar gaat uw vraag over?Waar gaat uw vraag over?RekenenCoachingAcces BarsKernvisie methodeAndere vraagEmail *TelefoonComment or Message Verzenden

Zit jij in de DOE-modus of ben je lekker ZEN? Deze week heb ik twee dagen ingevallen op een basisschool. Het is de school waar ik jaren gewerkt heb als leerkracht. De kinderen kennen me en verheugen zich erop dat ik twee dagen kom lesgeven. In eerste instantie zijn er veel stofwolken. Als een sneeuwbol die je flink hebt opgeschud. De kinderen zijn enthousiast, maar ook heel druk. Nog helemaal met hun hoofd bij de avondvierdaagse die ze vorige week gelopen hebben en de dansvoorstelling van afgelopen weekend. Maar vandaag moeten we weer van alles doen: rekenen, spelling en lezen staan op het programma. Ik bouw veel rust in en halverwege de dag is alle stof neergedwarreld. Er ontstaat een sfeer van kalmte en gezelligheid. Ik sta stil bij hetgeen zich aandient. Iemand heeft een doosje met stenen, botten en fossielen meegebracht, de namen staan erbij. Een paar van de botjes blijken nekwervels te zijn. Ik neem bewust tijd en vertel er wat over. De betrokkenheid is groot en voordat we het weten komt het ene na het andere onderwerp naar voren. De natuurlijke nieuwsgierigheid van de kinderen is op hun gezicht af te lezen. Een positieve, warme sfeer van gezamenlijkheid is voelbaar. De onenigheid die in de pauze was ontstaan, is verdwenen en de kinderen kijken elkaar vrolijk aan. Even in de sfeer van gewoon kunnen zijn. De dag na het invallen merk ik dat ik niet lekker in mijn vel zit. Ik kan mijn draai niet vinden en vraag mij af wat er aan de hand is. Ik maak lijstjes van alles wat ik van mezelf moet doen. Maar eerlijk gezegd komt daar weinig van terecht, hoe hard ik ook mijn best doe. Dan valt het kwartje. Ik ben in de doe-modus terecht ben gekomen. Het is voor mij ook tijd om het stof neer te laten dwarrelen en de interne criticus een halt toe te roepen. Deze maatschappij vraagt om moeten, doen, presteren, hard werken en verantwoorden. Lange tijd is er heel veel van buiten naar binnen gestroomd en reageerden we op alles wat er binnenkwam. Nu mogen we de stroom gaan keren. Begin binnen en laat het dan naar buiten stromen. Dat klinkt moeilijk, maar eigenlijk is er niet zo veel voor nodig. In de rust en stilte dienen zich vaak vanzelf de antwoorden aan. Niet in je hoofd, maar in je hart. Al die stemmen in je hoofd, dat is niet wie je ten diepste bent. Als je goed luistert, kun je je ziel horen fluisteren. De weg naar binnen leidt je naar alles wat je nodig hebt. Een Access Bars behandeling kan daarbij heel helpend zijn. Alles even loslaten en de energie laten stromen. Rust, antwoorden en plezier komen dan vanzelf naar voren. Je zit weer goed in je vel en hebt energie om dingen te doen. Van DOEN naar ZIJN. De stroom is gekeerd. Neem contact op Benieuwd wat we voor elkaar kunnen betekenen? Neem gerust contact op! Please enable JavaScript in your browser to complete this form.Please enable JavaScript in your browser to complete this form. Naam * FirstLast Waar gaat uw vraag over?Waar gaat uw vraag over?RekenenCoachingEmail *TelefoonComment or Message Verzenden

Het verhaal van Sem Sem (8) zit in de laatste maand van groep 4. Al vanaf groep 3 lijkt dat Sem het rekenen maar moeilijk onder de knie krijgt. Hij rekent de sommen nog op zijn vingers uit en dat mag niet meer op school. Daardoor komt hij klem te zitten.   Wat kun je wel? Als Sem de eerste keer bij mij komt, kijkt hij me afwachtend en wat argwanend aan. Hij weet dat we samen gaan rekenen en dat is nu juist iets wat hij moeilijk vindt. Ik vertel hem dat we gaan kijken wat hij al wel kan. Ik begin met hele makkelijke sommen en hij zucht opgelucht: deze sommen weet hij! Ik zeg tegen hem dat hij deze sommen al heel goed kan.  Omdat ik een-op-een met hem werk, kan ik precies afstemmen op zijn niveau. We rekenen verder en ik vertel hem dat ik verbaasd ben over wat hij allemaal al kan.    Rekenen op je vingers Langzaam maak ik de sommen wat moeilijker. Hij verstopt zijn handen onder de tafel, kijkt met een schuine blik naar mij en rekent de sommen stiekem op zijn vingers uit. “Wat doe je dat goed!”, zeg ik tegen hem. “Laat eens zien hoe je dat op je vingers doet? Hier mag je op je vingers rekenen, hoor!” Nu kijkt hij mij verbaasd aan. Hij laat zien hoe hij op zijn vingers rekent en we moeten regelmatig even lachen als hij met zijn kleine vingertjes op zoek is naar het juiste aantal. Nadat we ook nog  kijken hoe het zit met de oriëntatie tot 100, geef ik hem een dik compliment: “Je bent gewoon een goede rekenaar!”   Complimenten helpen Als zijn moeder hem op komt halen, rent hij naar haar toe, springt hij in haar armen en roept blij: “Mam, ik heb het heel goed gedaan!” Het is een mooi moment, maar tegelijkertijd bekruipt mij het gevoel dat hij op school niet zo heel veel complimenten over zijn rekenwerk heeft gehad.   Klem zitten Uit het rekenonderzoek blijkt dat Sem geen enkele strategie heeft geleerd voor het rekenen tot 10. De enige strategie die hij kent, is rekenen op zijn vingers. En dat mag hij op school nu net niet! Dus hij zit echt klem. Gelukkig kan ik met hem in een paar sessies aan de slag met strategieën. Thuis helpen zijn ouders ook mee en het duurt niet lang of Sem kan de sommen tot 10 vlot uitrekenen. Hij is zo trots als een pauw (en ik ook).   Concentratie In de begeleiding valt het me op dat Sem moeite heeft om zijn aandacht bij de les te houden. Hij is heel snel afgeleid. Als dat hier al zo is, zal dat op school nog wat erger zijn. Ik probeer zijn aandacht te vangen en dan een hele korte en bondige instructie te geven. Met de nodige creativiteit en de juiste timing lukt dat aardig. Maar dan ontdek ik nog iets…   Spel In mijn werk zet ik regelmatig spelvormen in en ik merk dat hij heel fanatiek is met spelletjes. Dan gaat hij helemaal aan. Een volgende sleutel is gevonden. Dit werkt voor Sem. Ik zorg ervoor dat ik elke keer een spel klaar heb liggen dat precies aansluit bij zijn rekenniveau. Ik doe mee en speel het zo dat hij regelmatig net wint en een enkele keer net niet. We zijn samen een spel aan het spelen, maar wat wordt er ondertussen hard geoefend.   Vervolg Na drie maanden is Sem zo ver dat hij kan rekenen tot 100. Hij heeft in drie maanden tijd een aanzienlijk deel van de leerstof van groep 3 en 4 ingehaald. High Five!