Sem (8) zit in de laatste maand van groep 4. Al vanaf groep 3 lijkt dat Sem het rekenen maar moeilijk onder de knie krijgt. Hij rekent de sommen nog op zijn vingers uit en dat mag niet meer op school. Daardoor komt hij klem te zitten.
Als Sem de eerste keer bij mij komt, kijkt hij me afwachtend en wat argwanend aan. Hij weet dat we samen gaan rekenen en dat is nu juist iets wat hij moeilijk vindt. Ik vertel hem dat we gaan kijken wat hij al wel kan. Ik begin met hele makkelijke sommen en hij zucht opgelucht: deze sommen weet hij! Ik zeg tegen hem dat hij deze sommen al heel goed kan.
Omdat ik een-op-een met hem werk, kan ik precies afstemmen op zijn niveau. We rekenen verder en ik vertel hem dat ik verbaasd ben over wat hij allemaal al kan.
Langzaam maak ik de sommen wat moeilijker. Hij verstopt zijn handen onder de tafel, kijkt met een schuine blik naar mij en rekent de sommen stiekem op zijn vingers uit. “Wat doe je dat goed!”, zeg ik tegen hem. “Laat eens zien hoe je dat op je vingers doet? Hier mag je op je vingers rekenen, hoor!” Nu kijkt hij mij verbaasd aan. Hij laat zien hoe hij op zijn vingers rekent en we moeten regelmatig even lachen als hij met zijn kleine vingertjes op zoek is naar het juiste aantal. Nadat we ook nog kijken hoe het zit met de oriëntatie tot 100, geef ik hem een dik compliment: “Je bent gewoon een goede rekenaar!”
Als zijn moeder hem op komt halen, rent hij naar haar toe, springt hij in haar armen en roept blij: “Mam, ik heb het heel goed gedaan!” Het is een mooi moment, maar tegelijkertijd bekruipt mij het gevoel dat hij op school niet zo heel veel complimenten over zijn rekenwerk heeft gehad.
Uit het rekenonderzoek blijkt dat Sem geen enkele strategie heeft geleerd voor het rekenen tot 10. De enige strategie die hij kent, is rekenen op zijn vingers. En dat mag hij op school nu net niet! Dus hij zit echt klem. Gelukkig kan ik met hem in een paar sessies aan de slag met strategieën. Thuis helpen zijn ouders ook mee en het duurt niet lang of Sem kan de sommen tot 10 vlot uitrekenen. Hij is zo trots als een pauw (en ik ook).
In de begeleiding valt het me op dat Sem moeite heeft om zijn aandacht bij de les te houden. Hij is heel snel afgeleid. Als dat hier al zo is, zal dat op school nog wat erger zijn. Ik probeer zijn aandacht te vangen en dan een hele korte en bondige instructie te geven. Met de nodige creativiteit en de juiste timing lukt dat aardig. Maar dan ontdek ik nog iets…
In mijn werk zet ik regelmatig spelvormen in en ik merk dat hij heel fanatiek is met spelletjes. Dan gaat hij helemaal aan. Een volgende sleutel is gevonden. Dit werkt voor Sem. Ik zorg ervoor dat ik elke keer een spel klaar heb liggen dat precies aansluit bij zijn rekenniveau. Ik doe mee en speel het zo dat hij regelmatig net wint en een enkele keer net niet. We zijn samen een spel aan het spelen, maar wat wordt er ondertussen hard geoefend.
Na drie maanden is Sem zo ver dat hij kan rekenen tot 100. Hij heeft in drie maanden tijd een aanzienlijk deel van de leerstof van groep 3 en 4 ingehaald. High Five!
info@travertijnrekencoaching.nl
06 - 12 79 20 94
Hollewandsweg 14
8014 BH Zwolle
© 2023 Created by Webopzet
