Wijsheid

Hij is 8 jaar en lezen is een groot struikelblok voor hem, ondanks alle extra hulp en oefening. In de klas wordt dat zichtbaar in zijn onzekere antwoorden en nonchalante houding. Het is duidelijk dat hij er geen plezier in heeft. Een paar weken later heb ik even tijd om met hem te
gaan zitten. Zijn ogen zijn van mij afgewend als ik hem een vraag stel: wat zou je wel leuker
of makkelijker willen op school?

Eigen tempo

Hij denkt even na. Als hij mij weer aankijkt, is de stuurse blik in zijn ogen verdwenen. Er komt
een heel verhaal wat erop neerkomt dat hij in zijn eigen tempo wil leren lezen. Ik ben er stil
van. Is dit niet precies wat we eigenlijk zouden moeten nastreven, maar wat in de dagelijkse
praktijk nog niet goed uit de verf komt?

Mijn antwoord komt spontaan en recht uit mijn hart: dat lijkt mij een goed plan. Hij zucht diep en zijn ogen verzachten. Zijn hele lijfje lijkt te ontspannen. Ook in mij is iets veranderd. Hoe belangrijk is het om goed naar een kind te luisteren, want er spreekt wijsheid uit zijn
antwoord. In de weken erna blijft het lezen moeizaam, maar één blik van verstandhouding
maakt veel goed.

Luisteren

En ik vraag mij af: hoe zou het zijn als we echt de ontwikkeling van het kind centraal stellen?
Dat je als kind hoort hoe vér je al bent, in plaats van dat je iets wel of niet gehaald hebt? Dat
er echt naar het kind en zijn ouders wordt geluisterd?

Het is al weer een tijdje geleden, maar ik denk nog vaak terug aan mijn leerling met
leesproblemen en de belangrijke les die ik van hem heb mogen leren: oprecht vragen stellen
en goed luisteren, zodat de wijsheid van het kind kan spreken.

In mijn praktijk Travertijn help ik kinderen die niet lekker in hun vel zitten. Ik luister en stel
vragen. Samen met het kind en de ouders kijk ik wat er speelt en wat er in de weg zit en dat
ruimen we dan samen op. Vaak is er na een paar sessies al zoveel veranderd.