Zit jij in de DOE-modus of ben je lekker ZEN?

Deze week heb ik twee dagen ingevallen op een basisschool. Het is de school waar ik jaren gewerkt heb als leerkracht. De kinderen kennen me en verheugen zich erop dat ik twee dagen kom lesgeven.

In eerste instantie zijn er veel stofwolken. Als een sneeuwbol die je flink hebt opgeschud. De kinderen zijn enthousiast, maar ook heel druk. Nog helemaal met hun hoofd bij de avondvierdaagse die ze vorige week gelopen hebben en de dansvoorstelling van afgelopen weekend. Maar vandaag moeten we weer van alles doen: rekenen, spelling en lezen staan op het programma.

Ik bouw veel rust in en halverwege de dag is alle stof neergedwarreld. Er ontstaat een sfeer van kalmte en gezelligheid. Ik sta stil bij hetgeen zich aandient. Iemand heeft een doosje met stenen, botten en fossielen meegebracht, de namen staan erbij. Een paar van de botjes blijken nekwervels te zijn. Ik neem bewust tijd en vertel er wat over.

De betrokkenheid is groot en voordat we het weten komt het ene na het andere onderwerp naar voren. De natuurlijke nieuwsgierigheid van de kinderen is op hun gezicht af te lezen. Een positieve, warme sfeer van gezamenlijkheid is voelbaar. De onenigheid die in de pauze was ontstaan, is verdwenen en de kinderen kijken elkaar vrolijk aan. Even in de sfeer van gewoon kunnen zijn.

De dag na het invallen merk ik dat ik niet lekker in mijn vel zit. Ik kan mijn draai niet vinden en vraag mij af wat er aan de hand is. Ik maak lijstjes van alles wat ik van mezelf moet doen. Maar eerlijk gezegd komt daar weinig van terecht, hoe hard ik ook mijn best doe. Dan valt het kwartje. Ik ben in de doe-modus terecht ben gekomen. Het is voor mij ook tijd om het stof neer te laten dwarrelen en de interne criticus een halt toe te roepen.

Deze maatschappij vraagt om moeten, doen, presteren, hard werken en verantwoorden. Lange tijd is er heel veel van buiten naar binnen gestroomd en reageerden we op alles wat er binnenkwam. Nu mogen we de stroom gaan keren. Begin binnen en laat het dan naar buiten stromen. Dat klinkt moeilijk, maar eigenlijk is er niet zo veel voor nodig.

In de rust en stilte dienen zich vaak vanzelf de antwoorden aan. Niet in je hoofd, maar in je hart. Al die stemmen in je hoofd, dat is niet wie je ten diepste bent. Als je goed luistert, kun je je ziel horen fluisteren. De weg naar binnen leidt je naar alles wat je nodig hebt.

Een Access Bars behandeling kan daarbij heel helpend zijn. Alles even loslaten en de energie laten stromen. Rust, antwoorden en plezier komen dan vanzelf naar voren. Je zit weer goed in je vel en hebt energie om dingen te doen. Van DOEN naar ZIJN. De stroom is gekeerd.